กำแพงกระดาษ*นี่หรือความรัก ?
posted on 31 May 2009 00:38 by smallarea
รัก รัก รัก โอ้ความรัก มันเป็นยังไงกันหน๋อ บางทีก็สุขบางทีก็เศร้าเคล้าน้ำตา
ความรักแท้จริงมันเป็นสีอะไร แล้วรูปร่างหน้าตา มันเป็นยังไงก้นแน่
ยามสุขเหมือนกับโลกทั้งใบมันเป็นสีชมพู แต่ยามเศร้านี่สิ ! มีตั้งแต่สีเทาไปจนถึงสีดำ แล้วแต่ระดับความจริงจังของ " เจ้า " ของ " โลก " ใบนั้น เอ๊ะ ยังไง !
" รูป รส กลิ่น สี " ในช่วงเวลาแห่งความรักนั้น มันเป็นอะไรที่ไม่สามารถแยกมวลสารออกมาได้เลยว่า มันต้องใช้อะไรมาผสมผสานกัน
รูปร่างของ " ความรัก " เป็นยังไงไม่มีใครรู้ แต่ดันสัมผัสได้แม้หลับตา เหมือนมันจะดูโอเว่อร์ไป แต่มันก็เป็นจริงนะ ไม่เชื่อคุณลองหลับตานึกถึงแฟนคุณสิ !! อ่าๆ แค่หลับตานึกถึงนะ อย่าเลยเถิด
รสชาติของ "ความรัก" มีลักษณะเฉพาะตัว เผ็ดมาก หวานน้อย เค็มจัด มีมาให้ลิ้มลองทุกนาที บางครั้งเผ็ดแต่จำใจต้องเรียกว่าหวาน บางครั้ง ... เลี่ยนแสนเลี่ยน แต่่มันก็อร่อยดีนะเออ
กลิ่นของ "ความรัก" มันติดไปทุกหนทุกแห่ง แม้ไกลกันขนาดไหน แต่กลิ่นของมันก็ยังตามมาเตะจมูกอยู่ร่ำไป แม้บางครั้งคุณอาจจะเผลอไปกับกลิ่นใหม่ๆ แต่สุดท้าย ก็กลับมาตายรังใช่ม่ะ ?
แล้วสีล่ะ เราะสามารถแยกแยะสีของมันได้ยังไง ?
ยามสุข . . . คงเป็น สีชมพู สดใส
ยามหัวเราะ . . . อาจจะเป็น สีเหลือง อ๋อย (เอ๊ะ ไม่แปรงฟันหรือเปล่านี่)
ยามทะเลาะ . . . น่าจะเป็น สีเทา จนถึงดำ (เพราะมันน่าจะหดหู่)
ยาวอยู่ไกลกันล่ะ . . . อาจจะเป็น สีกรมท่า
โอ๊ยๆ สำหรับผมในตอนนนี้แยกมันไม่ออกเลยว่า " รูป รส กลิ่น สี "ของความรัก มันเป็นยังไง ความรู้สึกมันคงที่ตลอดเวลา ไม่ใช่ว่าไม่มีอารมณ์ร่วม แต่เป็นเพราะยังไม่มีใครมาคอยกำหนดสีให้กำมัน ไมมีใครมาทำให้รู้รสชาติของมัน กลิ่นของมันเป็นยังไงกันในตอนนี้
รู้เพียงแต่ว่าที่เคยประสบพบเจอในตอนนั้น มันเป็นอะไรที่วิเศษมากๆ ทุกครั้งที่หลับตา มันจะมีทุกอย่างลอยล่องเข้ามากระทบทุกโสตประสาท ไม่ว่าจะนั่งจะเดินไปทางไหน มันถูกตราตรึงไว้ด้วยพลังงานอะไรสักอย่างนึง เพียงแต่ว่าไม่สามารถระบุได้ว่ามันถูกถ่ายทอดมาจากตรงไหน
แต่ตอนนี้ ทุกอย่างมันสวนทางกันหมด ที่เคยว่าหวานกลับกลายเป็นขม ภาพที่เคยสวยกลับกลายเป็นหมองหม่น กลิ่นที่เคยหอมหวนกลับกลายเป็นกลิ่นฉุน สีทุกสีกลับกลายเป็นสีดำไปหมด ไม่หลงเหลือแม้ระดับสีเทา
อารมณ์ขึ้นๆลงๆไม่สมประกอบ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายซัดกันให้กระหน่ำ เหมือนๆจะเป็นโรคจิตอ่อนๆทีไม่สามารถควบคุมอาการบางอย่างได้ ไร้ความรู้สึก ไม่ยินดียินร้ายกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้า แต่กลับมีความรู็สึกทุกครั้งที่หลับตาในตอนนอน
ในยามตื่นร่างกายอารมณ์ดูเหมือนคนไร้ความรู้สึก แต่ยามค่ำคืนมันมีแต่ความอ่อนแอ หรือว่าอาการพวกนี้มันจะกำเริบแค่ช่วงยามราตรีเท่านั้นนะ บางทีอาการน้ำตาไหล มันก็มีมาโดยไม่ทันรู้ตัวว่ามันออกมาตอนไหล มารู้อีกทีก็ตอนเราเอามือที่สากๆของเราไปปาดมันออกไป
อารมณ์ที่เย็นชา เหมือนน้ำทะเลที่อยู่ไกลออกไป แต่ระดับคลื่นใต้น้ำนั้นมันรุนแรงอย่างมาก มันเหมือนเป็นการหลอกสายตาของคนภายนอก ทำให้เห็นว่าเราไม่ได้รู้สึกอะไร แต่ความจริงแล้ว มรสุมความรุนแรงมันซ่อนอยู่ใต้น้ำตรงนั้นมากกว่าที่คิด อาการทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นมันมาจากคำว่า " เลิก " เพียงคำเดียว
น่าแปลกมากคำว่า " รัก " เพียงคำเดียว สามารถทำให้คนคนนึงข้ามน้ำข้ามทะเล เหาะเหินเดินอากาศไปหามันได้ แม้จะไกลแสนไกลแค่ไหนก็ตาม
และคำว่า " เลิก " เพียงคำเดียว สามารถเปลี่ยนโลกที่เคยเป็น " สีชมพู " ให้กลายเป็น " สีดำ " ได้ เพียงแค่ 1วินาทีเท่านั้น
โอ้ นี่หรือความรัก
สีของมันก็ไม่แน่นอน
แต่คงจะดีนะคะ ถ้าสีความรักของเรามันเป็นสีชมพูไม่อ่อนมากไปและไม่เข้มมากไป ความรักของเราคงจะสมดุล
#1 By Upmovie Brainstorm on 2009-05-31 00:49